٨١٣

هزینه اش رنجِ تو و رنجِ من ست، گاه بی گاه،

به واسطهِ حضورِ تحمیلی مان به آن دیگری، در آن لحظاتِ نابی که وجودِ انسانی در کنار، هم، می شکندش،

و فایده اش، مرگِ هراسِ هولناکِ تنهایی ست، در زمینِ بی خدا،

و غریبه هایی که دیگر لازم نیست چند لحظه بودن شان را، شب و روز گدایی کنیم.

مرداد ٨٧

  
نویسنده : پایین ; ساعت ٤:٢٤ ‎ق.ظ روز جمعه ۱۸ امرداد ۱۳۸٧
تگ های این مطلب :هی