۷۷

حادثه ای به این عظمت و مرگ تمامی مردان جهان- به جز من- در اندک ترین زمان ممکن؛

و آنچه ماند زنان بودند و من

و حفظ نوع بشر بود که بر شانه هایم همچون وظیفه ای سنگینی میکرد

و احساس خرسندی شهوتناکی که سراپای وجودم  را به لرزه انداخته بود.

چند شب میشه که خوابهای خوب خوب میبینم !

 

  
نویسنده : پایین ; ساعت ۱۱:۱۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٤ اردیبهشت ۱۳۸٤
تگ های این مطلب :ریز نوشته