٧۴٣

این روزها، در اکثر کودکانِ زیرِ بیست و پنج سال که گهگاه دورادور و یا از نزدیک می بینم، خامی، شعار زدگی، و -با معیارهای من- بی ادب بودن شان از چشم ام می اندازدشان. باورم نمی شود که به سختی حداکثر فقط پنج سال از آن ها مسن تر ام.  به آدم های چهل ساله که می اندیشم، از فکری که احتمالآ درباره من می کنند بخشی از اعتماد به نفس ام فرو می ریزد. به شصت ساله ها که فکر می کنم، می بینم عجب احمقی هستم اگر گاهی فکر می کنم زندگی را فهمیده ام. به کل این جریان که می نگرم، بسیار اندوهگین می شوم.

  
نویسنده : پایین ; ساعت ٢:٢۸ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٠ خرداد ۱۳۸٧
تگ های این مطلب :شخصی