۱۱۳۷

«این ناممکن است که فرزندی داشته باشیم و جهان را، آنگونه که هست، حقیر شماریم، زیرا به این جهان است که او را فرستاده‌ایم. به خاطر فرزند است که ما به جهان وابسته‌ایم، به آیندهٔ آن می‌اندیشیم، بسهولت در قیل و قالش، در جنب و جوش‌هایش مشارکت می‌کنیم، و بلاهت درمان ناپذیرش را جدی می‌گیریم. با مرگت، مرا از سعادت با تو بودن محروم کرده‌ای، اما در عین حال مرا آزاد ساخته‌ای. آزاد در رویارویی‌ام با جهانی که دوستش ندارم. و اگر می‌توانم به خود اجازه دهم که جهان را دوست نداشته باشم از آن روست که تو دیگر در جهان نیستی.»

هویت/ میلان کوندرا/ پرویز همایون پور/ نشر قطره

  
نویسنده : پایین ; ساعت ٤:٢٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٤ فروردین ۱۳٩۱
تگ های این مطلب :داخل گیومه