۱۱۱۸

جایزه ای که اصغر فرهادی هنوز طلب دارد

اگر سینما را یک شاخه از هنر بدانیم، اسکار در میان جوایزی که 'جدایی نادر از سیمین' برنده شده مهم‌ترین آن‌ها نیست. اسکار به لحاظ‌های دیگری اهمیت دارد که موضوع بحث این نوشته نخواهد بود.
به گمان من، اولین جایزه ی 'جدایی نادر از سیمین' در برلین مهم‌ترین جایزه‌ای بود که این فیلم برای اصغر فرهادی به همراه داشته است. با این همه معتقدم، اصغر فرهادی ۳۹ ساله آن قدر هنرمند بزرگ ی ست که تا نخل طلای کن را برنده نشود هنوز به حق خودش نرسیده است.
دلیل این که فرهادی تا امروز نخل طلای جشنواره کن را برنده نشده بسیار ساده است: او تا کنون در جشنواره کن شرکت نکرده است. طبق آن چه هست، یک فیلم از میان جشنواره‌های معتبر کن، ونیز، و برلین فقط در یکی از آن‌ها می‌تواند حضور داشته باشد. فرهادی در دو فیلم آخرش، باز به گمان من، عجله کرد و با حضور در برلین شانس محک خوردن در معتبر‌ترین جشنواره هنری سینما را از خود سلب کرد.
در بهمن ۸۷ که 'درباره الی' را برای نخستین بار تماشا کردم در همین وبلاگ نوشتم که 'درباره الی شایسته نخل طلای کن است، اصغر فرهادی هم در حد و اندازه‌های برادران داردن'.
اگرچه هم ملیتی بودن با اصغر فرهادی ممکن ست برای هر ایرانی باعث افتخار باشد- که برای من شدیدن این طور ست- تاکید بر روی ملیتِ این آدم تقلیل بزرگ بودن هنرش و محدود کردن او به سرزمینی کمابیش عقب مانده ست که هیچ ربطی به او و نبوغ ش ندارد.
اصغر فرهادی از بهترین فیلم سازان تاریخ سینمای جهان، و احتمالن جزو ده کارگردان هنری بر‌تر زنده در دنیا ست. او قبل از هر چیز یک هنرمند جهانی دارای سبک است. سیاست و گره زدن سینمای او به امور سیاسی پیش پا افتاده ی جامعه ی پیشا مدرن ایران- چه از سوی سیاستمدارن غربی و چه از سوی بازیگران عرصه سیاست در داخل کشور- دور شدن از خلاقیت اصیلی ست که این هنرمند را به این سطح از موفقیت رسانده.
شخصن امیدوار می مانم فرهادی کار بعدی خود را با وسواس همیشگی ش- ولی این بار خارج از ایران- تولید کند و از این طریق 'غبار سیاست' را از اثر جهانشمول ش بزداید و جهان بزرگ تری رو خوشحال کند.

  
نویسنده : پایین ; ساعت ۱٢:٤٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۳٩٠
تگ های این مطلب :سینما