۱۰۸۹

برای من که- شاید چون می‌نویسم- تاریخ‌ها را نمی‌توانم فراموش کنم، گذر سال‌ها حجم تداعی‌های صفحاتِ سررسیدِ روی میز را آن قدر زیاد می‌کند که آرام آرام روزهایی که هست ناپدید می‌شود در سایه ی سنگینِ هم زمانی این روز‌ها با روزی روزگاری در چنین روزی.

  
نویسنده : پایین ; ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۱ آبان ۱۳٩٠
تگ های این مطلب :شخصی