۱۰۲۲

من گمون می‌کنم «جدایی نادر از سیمین» به شرط مقایسه نشدن با «درباره الی» کماکان فیلم فوق العاده خوبیه. فرهادی اصولن دغدغه اخلاق داره، و دغدغه قضاوت، و تماشاگر فیلم ش رو در مقام قاضی می‌شونه و مجبورش می‌کنه در طول قصه و بعد از قصه در مورد آدم‌های قصه، و تصمیم‌هایی که اون‌ها در دو راهی هاشون گرفتن قضاوت کنه؛ و این در حالیه که با نشون دادن بخش‌های مختلف واقعیت به تماشاگر، کار قضاوت رو سخت و حتی غیر ممکن می‌کنه. در «جدایی نادر از سیمین» هم دقیقن همین روند تکرار شده.

این‌ها به کنار، آیا «جدایی نادر از سیمین» در مسیر فیلم سازی فرهادی کماکان گامی به جلوست؟ به نظر من پاسخ این پرسش منفی ه. شاید به خاطر این که بعد از پدیده «درباره الی» اصولن هیچ اتفاق بهتری قابل تصور نیست. «جدایی نادر از سیمین» من رو شگفت زده نکرد، شاید چون «شهر زیبا»، «چهارشنبه سوری»، و «درباره الی» تمام اون پرسش‌هایی که این فیلم می‌خواست مطرح کنه رو قبلن مطرح، و همه توان این هنرمند رو نشون م داده بودن. از طرفی، از تعلیق و هیجان‌های بی‌مانند «درباره الی» در این یکی اندکی کمتر خبری هست. اگر فرهادی اون چندتا فیلم قبلی رو نداشت تاثیر این آخری احتمالن به مراتب بیشتر می‌شد، ولی همه اون چهار شاهکار قبلی انتظار از این آدم رو به قدری بالا برده که حتی تکرار همون‌ها هم قدرت تاثیر گذاری کمتری بر مخاطب خواهد داشت.
و در ضمن، برخلاف عنوان فیلم، «جدایی نادر از سیمین» روایتِ جدایی نادر از سیمین نیست.

  
نویسنده : پایین ; ساعت ٢:٥٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۱ بهمن ۱۳۸٩
تگ های این مطلب :سینما